Günlük yürüyüşler yapmaya çalışan biriyim, yaz günlerinde genelde trafiğin olmadığı yerlerde kış günlerinde yol boyu ve ilçemizin mesire yeri kalebağına giderim.Daha dün Yenimahalle den geçerken yol kenarında bulunan parktaki masadan yaşları 18-20 olan bir çift kalktı. Yedikleri ve içtiklerinin artıklarını sanki başka biri gelip toplayacak gibi masada öylece bırakarak kalktılar ve el ele tutuşarak parkdan ayrıldılar. İnanır mısınız? Daha 100 metre bile gitmeden gerek duvar üstlerine gerekse diplerine konan şişe ve benzeri çöpler dikkatimi çekti. Kendi kendime söylenmeye başladım. Acaba bunlar evlerinde nasıl yaşıyor çöplerini yerlere mi atıyor veya ebeveynleri hiç mi temizlik eğitimi vermedi mi diye düşündüm. Sanırım yaş itibari ile gençler bilmez bizim okul çağlarında ilkokulda çeşitli kollar vardı. Mesela kütüphane, kızılay, temizlik kolu gibi, bunlar nemi yapardı? Temizlik kolu daha çocukken çöplerinin yerlere atılmasına izin vermez ve diğer öğrenciler de ona yardım ederlerdi. Bu bilinçle çöpleri atan bir daha yaptığının yanlış olduğunu öğrenir bir daha aynı sorumsuzluğu yapmazdı. Evlerde ise ebeveynleri zaten temizlik konusunda çocuklarını eğitirler temizliğin imandan geldiğini söylerlerdi ve çocuklar da davranışlarını ona göre düzenlerdi. Şimdi ise sadece o günleri özlüyor çocuklarımızın bilinçlendirilmelerini istiyorum. Sizce çok mu şey istiyorum.
Temizlik İmandanmış!
Category: Günlük